Nieuwe zomeroutfits: Heren | Dames

Nieuwe zomeroutfits: Heren | Dames

Interview met Karim Rashid voor BOSSInterview met Karim Rashid voor BOSS
BOSS Voices – Karim Rashid
“Ontwerpers hebben het vermogen om een betere, slimmere wereld te scheppen”

BOSS spreekt met Karim Rashid, de industrieel ontwerper die de merkidentiteit van het nieuwe HUGO BOSS-jacht vormgaf, over erkenning, het belang van ontwerpen en waarom het onderwijzen van de volgende generatie bovenaan zijn to-do-lijst staat

Industrieel ontwerper Karim Rashid voor BOSSIndustrieel ontwerper Karim Rashid voor BOSS
  • Wanneer realiseerde u zich dat u een ontwerpcarrière wilde nastreven?

    Ik realiseerde me mijn levensmissie toen ik vijf was, in Londen. Ik ging op zondagen met mijn vader kerken tekenen. Hij leerde me te kijken, hij leerde me met perspectief te werken, hij leerde me dat ik alles kon ontwerpen en alle aspecten van ons fysieke landschap kon aanraken. Ik herinner me dat ik een gevel van een kathedraal aan het tekenen was en de vorm van de gotische vensters niet mooi vond (de spitse bovenkanten zagen er gevaarlijk uit), dus ik ontwierp ze opnieuw. Ik tekende ze ovaal. Ook kan ik me herinneren dat ik een tekenwedstrijd voor kinderen won op de Queen Elizabeth, die in 1966 van Londen naar Montreal voer. Ik tekende een stuk bagage, omdat ik het verbazingwekkend vond hoe we al onze bezittingen in maar een paar koffers konden pakken om naar de andere kant van de wereld te gaan. Toen ik me op mijn 16de aanmeldde aan de universiteit, twijfelde ik tussen architectuur, kunst en mode. Ik meldde me eerst aan voor de studie architectuur op Carleton, maar ik was veel te laat en het programma zat al vol. Ze zeiden dat ze me konden opnemen in de ‘richting architectuur’ van industrieel ontwerp. Dus ik ging naar Carleton University met de gedachte dat ik architectuur zou gaan studeren, maar toen ik met industrieel ontwerp begon, wist ik meteen dat ik op mijn plek zat.

  • Was u altijd creatief als kind?

    Absoluut! Mijn vader stimuleerde me kunst te ontdekken en een pluralist te zijn. Hij was een creatieve renaissanceman – ik heb gezien hoe hij meubels creëerde, jurken maakte voor mijn moeder, doeken schilderde, televisie- en filmsets ontwierp, enzovoort. We werden grootgebracht in een extreem inspirerende omgeving waarin ik veel respect kreeg voor alle kunstvormen, inclusief kostuumontwerp. Overal lagen pennen, markers, kleurpotloden en papier, dus tekenen en creëren was een natuurlijk proces. Hij nam ons mee naar zijn ontwerpbureau waar hij film- en televisiesets ontwierp. Het weekend waren we dan bezig met het maken van modellen, tekenen en spelen in de kostuumafdeling en op de tv-sets. Ik doe hetzelfde met mijn dochter. Ik leer haar voortdurend hoe ze moet tekenen en ik heb haar bijgebracht wat de dood is, dat geesten, monsters en heksen niet bestaan, dat de kerstman niet bestaat en dat alle verhalen van prinsen en prinsessen heel oud zijn. Ik heb haar geleerd dat een vrouw vandaag de dag moet nastreven om een bijdrage aan de wereld te leveren en geen geluk van een ‘prins’ moet verwachten. Ze is heel intelligent en nieuwsgierig. Het is fascinerend om het leven door haar ogen te zien. Ik leer heel veel van haar. We proberen haar in contact te brengen met vele mooie, inspirerende dingen, net zoals mijn vader het bij mij deed. Het is heerlijk om mijn plezier in het tekenen en ontwerpen op haar over te brengen. Mijn vrouw, dochter en ik bezoeken musea, galerieën en architectonische mijlpalen in de hele wereld.

  • Weet u nog hoe het voelde om voor het eerst erkenning voor uw werk te krijgen?

    Ik 1993 zat ik zonder geld in New York City en begon ik met het tekenen van objecten, romantiserend over de mooie wereld die ik altijd wilde scheppen. Toen ik begon met mijn bureau, na eerst ongeveer 100 bedrijven van Lazy Boy tot Gillette te hebben benaderd, kreeg ik maar één klant. Ik ontwierp een verzameling tafelgerei voor Nambe in Santa Fe, die zeer succesvol werd. Ze verkochten in het eerste jaar voor ongeveer $ 1.000.000, dus dat leverde me $ 30.000 op om van te leven. De ontwerpen werden onderdeel van vier permanente collecties . Deze relatie gaf me het vertrouwen dat ik betekenisvolle objecten kon creëren die een plek in de wereld zouden hebben.

  • Wat betekent succes voor u?

    Ik heb in meer dan 40 landen gewerkt, meer dan 400 ontwerpen gerealiseerd en meer dan 400 prijzen gewonnen in de 25 jaar sinds mijn verhuizing naar NYC. Dit is één teken van succes, maar ik haal echte waardering uit het zien van mijn objecten bij mensen thuis of het zien van een ruimte die door mensen wordt gerealiseerd en ervaren. Ontwerpen is voor mensen, niet voor musea. Mijn persoonlijke hoogtepunt is dat ik meer dan een miljoen likes heb op Facebook, omdat ik ontwerpen altijd een populistische daad vond, geen elitaire.

  • Wat is tot op heden uw grootste uitdaging van uw carrière geweest?

    De grote uitdaging bij ontwerpen is het creëren van iets dat enerzijds voor iedereen bereikbaar is en anderzijds het leven van de mensen raakt, hen een gevoel van extra beleving en plezier geeft en origineel is. Ontwerpers hebben het vermogen om een betere, slimmere wereld te scheppen, om het leven van elk individu te vereenvoudigen en toch te inspireren en om goed gemaakte, mooie producten te maken die voor iedereen bereikbaar zijn.

  • Uw ontwerpen zijn zo veelzijdig, van mode tot interieur, meubilair en nog veel meer. Is uw creatieve aanpak afhankelijk van het project waar u aan werkt?

    Mijn diversiteit stelt me in staat om een kruisbestuiving te realiseren tussen ideeën, materialen, gedrag, esthetiek en taal, van de ene typologie naar de andere. Ik laat mijn gedachten bij voorkeur vloeien, intuïtief en in het moment, waar het concept of de droom ook in me opkomt. Tegelijkertijd is dat wat we intuïtie noemen gebaseerd op samengevoegde ervaringen, jarenlange projecten en alle boeken die ik las, de reizen die ik maakte, de fabrieken die ik observeerde en de verschillende projecten waar ik aan werkte.

  • U hebt veel tijd besteed aan het geven van colleges en lezingen op verschillende universiteiten en conferenties in de hele wereld. Is naast uw kunst het onderwijzen ook een passie van u?

    Ik kan vol passie spreken over de ingrijpende invloed van ontwerpen op ons dagelijks leven en dat ontwerpen het menselijk gedrag positief kan veranderen. Ik vertel hoe het onze cultuur en toekomst vormgeeft. Ik wil de wereld laten zien hoe een moderne, fysieke wereld warm, zacht, menselijk en plezierig kan zijn. Muziek, kunst, eten en literatuur zijn publiekelijk te bespreken en te consumeren thema’s, en dat geldt ook voor ontwerpen. Het is in het belang van de mens om te begrijpen hoe goed ontwerpen het menselijk gedrag kan beïnvloeden en veranderen en voor nieuwe sociale omstandigheden kan zorgen, net als de andere kunsten. Ik werd trouwens ontslagen toen ik op de Rhode Island School of Design (RISD) industrieel ontwerp gaf, omdat mijn cursus meer ‘filosofie en theorie’ was dan ontwerpen. Maar ik heb altijd geloofd dat ontwerpen denkers nodig heeft, niet alleen doeners. Sindsdien geef ik al 12 jaar fulltime les naast mijn werkzaamheden in mijn bureau en doe ik ongeveer 25 lezingen en workshops per jaar wereldwijd.

  • Waarom is ontwerpen zo belangrijk?

    Ontwerpen draait niet om vorm of uiterlijk, het is een cultuurkritiek, een cultureel vormend element, een mengsel van sociaal, politiek en economisch leven. Hoe meer we afgestemd zijn op de commerciële wereld, hoe relevanter ons werk is. Ontwerpen draait om het creëren van de fysieke utopie van ons dagelijks leven.

  • U bent een zeer drukbezet man. Hoe kan het dat u overal tijd voor hebt? Hebt u iets moeten opgeven om te komen waar u nu bent?

    Ik heb heel lang gewacht met het krijgen van kinderen. Nu ik mijn zesjarige dochter heb, had ik liever vele jaren eerder een kind gehad. Dat is alles.

  • Wat is het beste advies dat u ooit hebt gekregen?

    Tijdens mijn studie in Italië bracht Ettore Sottsass me bij dat ik niet te veel als kunstenaar moest denken om een goede ontwerper te zijn. Ik heb vazen en een aantal Memphis-werken van hem die me hieraan herinneren. Een kunstenaar is geen ontwerper en een ontwerper is geen kunstenaar. In mijn werk met Rodolfo Bonetto in Milaan leerde ik dat het industriële object een manifestatie van gedrag is. Door het volgen van lezingen van Buckminster Fuller, Charles Eames en George Nelson in Canada aan het eind van de jaren 70 kwam ik te weten dat ik me niet zomaar moest conformeren en de industrie volledig moest doorgronden. Met Marshall McLuhan kreeg ik de theorie onder de knie en leerde ik de wereld vanuit een ander perspectief te zien. En door Jean Baudrillard, Hegel, Virilio en Foucault te lezen, ontdekte ik dat ontwerpen een sociale en politieke daad is. Wat uiteindelijk telt is de bijdrage aan een betere wereld, van esthetiek tot menselijk gedrag, van ecologie tot economie. Ontwerpen is dus een creatieve daad, een sociale daad, een politieke daad en een economische daad.

Ontdek BOSS Menswear

Shop nu